تبلیغات
::آخرالزمان و مهدويت:: ::آخرالزمان و مهدويت:::: آخرالزمان و مهدويت ::
حدیث روز 
 

مدیریت وبلاگ
 صفحه  نخست

 پیام
به مدير سايت

 

  تبديل به صفحه ي خانگي

 

 اضافه کردن به علاقه منديها

 

خبرنامه
خبرنامه

برای دریافت خبرنامه نام و ایمیل خود را بنویسید

نام :
ایمیل :
مشترک غیرمشترک
 
 

مطالب وبلاگ
آخرین مطالب

كلمه آخرالزمان به بخشى از زمان گفته مى‏شود كه نسبت‏به كل زمان اين دنيا بخش پايانى و نهايى آن محسوب مى‏شود. به عبارت ديگر ادوار زمانى به دو بخش تقسيم مى‏شود كه به بخش دوم آن آخرالزمان گفته مى‏شود و آغاز اين بخش دوم ظهور حضرت رسول اعظم اسلام (ص) است كه مطلع آن بعثت آن حضرت است 

     

 

 ملاقات با امام زمان(ع)؛ هست‏ها و بایدها    

«بسیاری از كسانی كه ادّعای تشرّف به محضر آن حضرت را داشته‏اند و گاه‏گاه واقعاً از فیض آن حضرت نیز برخوردار شده‏اند، نه ایشان، بلكه یكی از یاران خاصّ ایشان را زیارت كرده‏اند؛ چه، همواره پنج گروه از اولیا در محضر آن ولیّ مطلق به سر می‏برند و در خدمت ایشان از جان و دل می‏كوشند. اینان اوتاد، نجباء، نقباء، رجال الغیب و صلحا هستند كه اگرچه از جنس دیگر مردمانند، به مراتبی از تهذیب نفس و جلای باطن نائل شده‏اند كه می‏توانند در محضر آن حضرت به سر برند.»

در سال‏های اخیر، توجه روزافزون اقشار مختلف جامعه به ویژه جوانان، به موضوع مهدویّت و انتظار، موجب رونق بازار كتاب‏ها و نشریه‏های مرتبط با این موضوع شده و هر از چند گاه، كتاب یا نشریة جدیدی به این جرگه وارد می‏شود.

پدیدة یاد شده گرچه در جای خود بسیار مبارك و امیدواركننده است، ولی بیم‏ها و نگرانی‏هایی را هم در پی دارد كه بایسته است علمای حوزه، صاحب‏نظران مسائل اعتقادی و مسئولان فرهنگی كشور با حساسیت و دقت نظر بیشتری به این پدیده توجه كنند.

یكی از موضوع‏هایی كه در این میان بسیار اهمیّت دارد و نیازمند دقت و توجه بیشتری است، پرداختن افراطی به موضوع تشرّفات و ملاقات با امام زمان(ع) است. متأسفانه موضوع یاد شده، این روزها دست‏مایة بسیاری از كتاب‏ها و نشریه‏های نوظهور قرار گرفته است و نویسندگان و ناشران این قبیل كتاب‏ها و نشریه‏ها تلاش می‏كنند با داغ‏تر كردن فضای بحث و گفت‏وگو در این زمینه، مخاطب بیشتری جلب كنند و بر شمارگان كتاب‏ها و نشریه‏های خود بیفزایند.

 با توجه به اهمیّت موضوع یاد شده و به دلیل پرسش‏های فراوانی كه دانشجویان، فرهنگیان و دیگر اقشار اجتماعی در این زمینه مطرح می‏كنند، به بررسی جنبه‏های مختلف این موضوع می‏پردازیم.

1. امكان یا عدم امكان تشرّف

امام مهدی(ع) در آخرین توقیعی كه خطاب به چهارمین نایب خاص خود، علی بن محمد سمری، صادر كرد، فرمود: «ای علی بن محمد سمری، خداوند پاداش برادرانت را در مرگ تو بزرگ گرداند. تو تا شش روز دیگر می‏میری. پس كارت را سامان ده و به كسی به عنوان جانشین پس از خود، وصیت مكن كه دیگر غیبت دوم [تامه] رخ داده است. دیگر ظهوری نیست، مگر به اذن خداوند و آن، پس از مدتی دراز و بعد از آنكه دل‏ها سخت شد و زمین از ستم پرشد، رخ خواهد داد. به زودی از شیعیانم، كسانی خواهند آمد كه ادّعای دیدار (مشاهده) مرا می‏كنند. آگاه باشید هر كس پیش از خروج سفیانی و صیحه آسمانی ادّعای دیدار مرا كرد، دروغ‏گو و افترا زننده است».1

این توقیع شریف، زمینه‏ساز بحث و گفت‏وگوهای فراوانی در زمینة امكان یا عدم امكان ملاقات حضرت مهدی(ع) در زمان غیبت شده و علمای شیعه را به اظهارنظر در این زمینه واداشته است.2 آنچه از مجموع این بحث و گفت‏وگوها برمی‏آید، این است كه در اصل امكان ملاقات با آن حضرت تردیدی نیست و اینكه افراد زیادی در طول دوران غیبت كبرا به این شرافت رسیده‏اند، گواه روشنی بر این مدعاست. با این حال، سخن در شرایط و ویژگی‏های آن است.

یكی از نكته‏هایی كه همه علمای شیعه در این زمینه بر آن اتفاق نظر دارند، این است كه در عصر غیبت كبرا، باب نیابت و سفارت، به گونه‏ای كه در مورد نایبان خاص آن حضرت و در دوران غیبت صغرا وجود داشت، بسته شده است. از این‏رو، هیچ‏ كس نمی‏تواند ادّعا كند كه با آن حضرت در ارتباط است و هر زمان اراده كند، می‏تواند با ایشان ملاقات كند یا به طور خاص از سوی ایشان نیابت یافته است كه اموری را به انجام رساند یا دستورهایی را به مردم ابلاغ كند.

نكتة دیگری كه بسیاری از علمای شیعه در كتاب‏ها و آثار خود به آن اشاره كرده‏اند، این است كه ملاقات با امام زمان(ع) مستلزم شایستگی‏های ویژه‏ای است كه حتی بسیاری از بزرگان به آن دست نیافتند و گروهی هم كه به این توفیق دست یافتند، با تلاش‏های فراوانی بوده است.

حضرت آیت‏الله جوادی آملی در این زمینه می‏فرماید: «امام(ع)، وحید دهر است. مثل شمس آسمان است. همان‏طور كه شما با دستتان نمی‏توانید به آفتاب برسید، نمی‏توانید به راحتی به امام برسید».3

حضرت آیت الله ناصری نیز وجود «سنخیّت» را شرط لازم برای حصول تشرّف دانسته است و می‏فرماید:
تنها كسانی می‏توانند آن حضرت را ببینند و ایشان را بازشناسند كه خود از بُعد مادیِ عالم خارج شده باشند و با آن حضرت كه سلطان عالم مجرّدات هستند سنخیت برقرار كرده باشند. از این‏روست كه «سنخیت» را نخستین و مهم‏ترین شرط برای حصول تشرّف می‏دانیم... . دو شی‏ء تنها به این شرط می‏توانند به هم منضمّ شوند و پیوستگی یابند كه از سنخیت نسبت به یكدیگر بهره‏مند باشند. حال اگر كسی سنخیت با عالم ماده و مادیات نداشته باشد، نمی‏تواند هم‏سنخ عالم مجردات باشد و با فرشتگان و برتر از آنان، حضرت ولیّ‏عصر(ع) ارتباط برقرار كند».4

ایشان در ادامة سخنان خود، پیراستن نفس از رذیل اخلاقی (تخلیه) و آراسته شدن به صفات پسندیده (تحلیه) را تنها راه ایجاد سنخیت می‏دانند: «تخلیة نفس از رذائل اخلاقی و تحلیه آن به صفات پسندیده، تنها راه ایجاد سنخیت و زان پس تشرّف یافتن به محضر آن حضرت است؛ چه، مادام كه نفس انسان از صفات رذیله تخلیه نشود و به صفات حمیده آزین نبندد، حجاب‏های نفسانی مانع از دیدن خورشید وجود آن حضرت است».5

با توجه به آنچه گفته شد، باید بسیار مراقب بود كه در طرح موضوع ملاقات با امام زمان(ع) به گونه‏ای رفتار نكنیم كه مردم گمان كنند هر كس می‏تواند ادّعای رؤیت كند و هر ادّعایی را هم به راحتی می‏توان پذیرفت.

یكی از موضوع‏هایی كه در زمینه ملاقات با امام زمان(عج) باید بدان توجه داشت، این است كه آیا همه كسانی كه ادّعا می‏كنند با امام زمان(ع) ملاقات كرده‏اند، به راستی شخص آن حضرت و وجود واقعی ایشان را دیده‏اند یا احتمال‏های دیگری در این میان وجود دارد؟

در پاسخ به این پرسش باید گفت، احتمال‏ها و فرض‏های مختلفی در این زمینه مطرح است و هرگز نمی‏توان ادّعا كرد كه همه مدّعیان رؤیت امام مهدی(ع) به واقع آن حضرت را دیده‏اند.

حضرت آیت‌الله جوادی آملی در زمینة دسته‏بندی كسانی كه موفق به دیدار امام زمان(ع) شده‏اند، می‏فرماید: «خیلی از موارد است كه انسان بیمار دارد، شفا پیدا می‏كند یا گم‏شده‏ای دارد، پیدا می‏كند، امّا آیا اینها به وسیلة شخص حضرت است یا اولیای فراوانی كه زیر نظر حضرت هستند یا شاگردان فراوانی كه حضرت دارد؟ یا اینكه یكی از اولیای خود را اعزام می‏كند؟ هیچ برهانی بر مسئله نیست كه مثلاً آن كسی كه شخص گم‏شده را به منزل می‏رساند یا مشكل كسی را حل می‏كند، شخص حضرت باشد. اولیای فراوانی در خدمت و تحت تدبیر حضرت هستند. حضرت ممكن است به یكی از اینها دستور داده باشند و آن مشكل حل شود. در بعضی از موارد، آن تمثلات نفسانی را انسان مشاهده می‏كند و خیال می‏كند واقعیت است. این بخش اوّل كه مشهود است تمثلات نفسانی بوده، باید از واقعیت‏بینی جدا شود.

در بخش دوم كه حقیقتاً كسی را می‏بیند و مشكل او حل می‏شود یا شفای مرضی بوده یا گم‏شده‏ای را به مقصد می‏رساند، در اینجا نیز هیچ برهانی ندارد كه حضرت باشد یا شاگردی از شاگردان او. حضرت، شاگردان فراوانی دارد. این سیصد و سیزده نفری كه هستند، الآن ممكن است افراد فراوانی باشند كه تحت تدبیر آن حضرت، مأموریت‏هایی را انجام می‏دهند.

بخش سوم آن است كه نظیر مرحوم بحرالعلوم(ره) خدمت خود حضرت می‏رسد. این را هم بعضی منكر هستند، [ولی] این هیچ استبعادی ندارد، بلكه امكان هم دارد. امّا در این بخش دو مسئله وجود دارد: یك، فرد حق ندارد بگوید من خدمت حضرت رسیده‏ام؛ دو، ما حق نداریم قبول كنیم. به ما گفته‏اند كه شما تكذیب كنید؛ یعنی نگویید او دروغ می‏گوید، بلكه اثر عملی بار نكنید. تكذیب به معنای اینكه شما دروغ می‏گویید و حضرت غیرقابل دیدن است، نیست».6

حضرت آیت‌الله ناصری نیز در این باره می‏فرماید: «بسیاری از كسانی كه ادّعای تشرّف به محضر آن حضرت را داشته‏اند و گاه‏گاه واقعاً از فیض آن حضرت نیز برخوردار شده‏اند، نه ایشان، بلكه یكی از یاران خاصّ ایشان را زیارت كرده‏اند؛ چه، همواره پنج گروه از اولیا در محضر آن ولیّ مطلق به سر می‏برند و در خدمت ایشان از جان و دل می‏كوشند. اینان اوتاد، نجباء، نقباء، رجال الغیب و صلحا هستند كه اگرچه از جنس دیگر مردمانند، به مراتبی از تهذیب نفس و جلای باطن نائل شده‏اند كه می‏توانند در محضر آن حضرت به سر برند. طُرفه آنكه غیر از طبقه صلحاء، گویا بقیّه این طبقات دارای تشرّف اختیاری هستند و می‏توانند در هر لحظه‏ای كه طلب كنند، به محضر ایشان بار یابند.

اگرچه شمارة اینان به درستی بر ما معلوم نیست، گویا جمعیّت حاضر در محضر آن حضرت، بیش از پانصد نفر هستند. اینان دائماً در فرمان آن حضرتند و حوائج شیعیان و محبّان ایشان را به فرمان آن حضرت روا می‏دارند. ازین روست كه شماری از كسانی كه ادّعای تشرّف به محضر آن حضرت را دارند، هر چند واقعاً مورد نظر و فیض خاصّ آن حضرت واقع شده‏اند، امّا نه خود ایشان كه یكی از یاران خاصّ ایشان را زیارت كرده‏اند، امّا با اصرار مدّعی می‏شوند كه خود آن حضرت را دیده‏اند. باید از اینان پرسید: آیا پیش از این ایشان را دیده‏اند كه از چگونگیِ چهره ایشان آگاه باشند تا بتوانند آن حضرت را باز شناسند؟

یاران آن حضرت و به ویژه طبقة رجال الغیب، همواره به امر آن حضرت به میان مردم رفت و شد می‏كنند و حوائج آنان را برطرف می‏سازند. بدین‏ترتیب، اگر كسی با یكی از مردان الهی روبه‏رو شد كه پس از انجام حوائج مادّی و یا معنویِ او، از دیده نهان گشت، نباید بپندارد كه خود آن حضرت را دیده است؛ چه بسا یكی از یاران خاصّ آن حضرت كه سر در فرمان ایشان دارند را دیده است».7

 با توجه به مطالب یاد شده، نباید هر عنایتی را كه از سوی امام زمان(ع) به شخصی می‏شود و هرگونه گره‏گشایی را كه از سوی آن حضرت صورت می‏گیرد، به حساب ملاقات یا تشرّف گذاشت. همچنین نباید هر ادّعای تشرّفی را به سادگی پذیرفت و بر گفته‏های مدّعی مهر تأیید زد.

ابراهیم شفیعی سروستانی
ماهنامه موعود شماره 100

http://mouood.org/content/view/8906/3/


 

 نظر شما  درباره اين مقاله | عمومی , آخرالزمان , [لينک مطلب]



الف- این وبلاگ به صورت خصوصی اداره می شود وهیچ گونه وابستگی به سازمان یا نهادی ندارد.
ب-کلیه احادیث مندرج در وبلاگ از کتب و سایت های معتبر استخراج شده اند
ج- وجود مطالبی در وبلاگ، به معنای تائید صحت و یا عدم صحت آن مطالب نمی باشد.
د- نقل مطالب از وبلاگ به غیر از مطالب عمومی با یا بدون ذکر منبع آزاد است
.

Copyright  2009 by Onvan. All rights reserved

سخن روز

منع وقت گذاری نسبت به ظهور امام زمان

در روایاتی كه از امامان شیعه رسیده است از هر گونه تعیین وقت ظهور مهدی نهی شده است و به آنان نسبت دروغگویی داده شده است. از زمان ظهور فقط خداوند متعال خبر دارد و كسانی كه به این كار مبادرت كنند هلاك خواهند شد.

از آن جمله ابی بصیر گوید: از امام صادق درباره قائم سئوال كردم جواب داد: وقت گزاران دروغ گفته اند، ما خاندانی هستیم كه وقت گذار نیستیم.

 

دعا و نیایش

اللهم كن لوليك

عظم البلاء

اللهم عرفنى نفسك

صلوات بر امام زمان عليه السلام

الهم ارزقنا توفيق الطاعه

دعا تعقيب نماز صبح

دعاى صبح امام زمان

صلوات ابوالحسن ضراب اصفهانى

الهم انا نشكو اليك



اخبار مهدویت
 

آمار وبلاگ

کل بازدید:
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

 

 

ماه شب چهارده

 آخرین ستاره شب

آخرین منجی

علائم ظهورحضرت مهدی(عج)

غول رسانه ای

فقط خدا

جبهه فرهنگی ضد صهیونیزم

آغازی بر یک پایان

آیین اسلام

کانون شیفتگان  بوشهر

کوثر

گل نرجس

اخبار  آخرالزمان

از محضر استاد تا به خدا

الکتریکال استیودنت

ماه تابان من

مجمع فرهنگی علمدار

محبان

امام مهدی (عج)

انتظار سرخ

بارالها عطر گل

محبان مهدی (عج)

 مردی از سرزمین آفتاب

مسجد مقدس جمکران

بوی پیراهن یوسف

بوی خوش ظهور

بوی ظهور

مسیحیت یهودی

مناظرات ما و یک مسیحی

منتظر

بیا مهدی شب هجران

تا انتهای حضور

تا ظهور

منتظر مهدی (عج)

منتظران مهدی موعود

منتظرین

تویی که نمی شناختمت

جمکران نت

چشم انتظار

منجی

موعود سیاسی

مهدویت و علائم ظهور

چشم انتظاران مهدی (عج)

چند قدم تا وصال یار

حریم یاس

 مهدی فاطمه

مهدی فاطمه سلام

 نسیم ظهور

دانشجویان منتظر امام زمان

در انتظار ظهور آقام

در محضر لاهوتیان

نقد و بررسی مسیحیت

 ترویج فرهنگ  مهدویت

وصال نور

درد دل های منتظر

دریچه‌ای به سوی ملكوت

دلتنگ انتظار

هیام

یا ابا صالح المهدی ادرکنی

یا حجت ابن الحسن العسکری

دین در جهان امروز

راه یافته

روزنامه اینترنتی عصر ظهور

یا حق

یا مهدی ادرکنی

یاران امام مهدی (عج)

ریحانه النبی سلام الله علیها

سلام علی آل یاسین

سینما و صهیونیزم

یاس زهرا(س)

یاس نامه

یاور مهدی (عج)

شقایق های منتظرت

صفحات انتظار

صهیون پژوه

یک دنیا پدر

یوسف زهرا (1)

یوسف زهرا (2)

طاووس بهشت

عاشق مهدی (عج)

عاقبت آن سوار می آید

یوسف یاس

آخرالزمان و مهدویت

تبیان

عدالت خواه امروز عدالت گر فردا

عروج خدایی

عصر موعود
 پاسخگویی