تبلیغات
::آخرالزمان و مهدويت:: ::آخرالزمان و مهدويت:::: آخرالزمان و مهدويت ::
حدیث روز 
 

مدیریت وبلاگ
 صفحه  نخست

 پیام
به مدير سايت

 

  تبديل به صفحه ي خانگي

 

 اضافه کردن به علاقه منديها

 

خبرنامه
خبرنامه

برای دریافت خبرنامه نام و ایمیل خود را بنویسید

نام :
ایمیل :
مشترک غیرمشترک
 
 

مطالب وبلاگ
آخرین مطالب

كلمه آخرالزمان به بخشى از زمان گفته مى‏شود كه نسبت‏به كل زمان اين دنيا بخش پايانى و نهايى آن محسوب مى‏شود. به عبارت ديگر ادوار زمانى به دو بخش تقسيم مى‏شود كه به بخش دوم آن آخرالزمان گفته مى‏شود و آغاز اين بخش دوم ظهور حضرت رسول اعظم اسلام (ص) است كه مطلع آن بعثت آن حضرت است 

     

 

 جزیره خضرا، افسانه یا واقعیت؟!    

  
 شخصی به نام «زین‏الدّین علی بن فضل مازندرانی»، در سال 690 ق. از سرزمین «بربر»، طی سفری به اقیانوس اطلس، سه روز با كشتی در دل آب، حركت می‏كند تا به جزایر روافض (شیعیان) می‏رسد. در آنجا مطلع می‏شود كه جزیره‏ای به نام جزیرة خضرا وجود دارد كه فرزندان حضرت ولی‏عصر(ع) در آنجا زندگی می‏كنند. وی مدت چهل روز در همان محل اسكانش می‏ماند. پس از چهل روز، هفت كشتی حامل مواد غذایی، از جزیره خضرا، به این جزیره می ‏آید.
یكی از موضوع‏های مرتبط با زندگی و شخصیت امام مهدی‏(ع) كه در مجامع مختلف درباره آن پرسش می‏شود، موضوع «جزیره خضرا» است. بسیاری می‏پرسند آیا واقعاً امام زمان‏(ع) در این جزیره دوردست در اقیانوس اطلس زندگی می‏كند؟ آیا چنان‌كه برخی می‏گویند: یاران و فرزندان آن حضرت نیز در این جزیره‏اند؟ و... در پاسخ این پرسش‏ها باید گفت كه موضوع «جزیره خضرا» به عنوان محل اقامت و زندگانی حضرت ولی‏عصر(ع) در عصر غیبت كبری، برگرفته از حكایتی است كه عالمان شیعه، درباره استناد آن، اتّفاق‏نظر ندارند؛ گروهی آن را پذیرفته و در نتیجه معتقد به وجود جزیره خضرا هستند و جمعی، آن را بی‏اعتبار دانسته و اساساً وجود چنین جزیره‏ای را رد می‏كنند. در اینجا برای روشن‏تر شدن موضوع به بررسی این دیدگاه‏ها مهم‏ترین دلایل دو گروه می‏پردازیم.
 

 1. دیدگاه موافقان

 این گروه از عالمان شیعه حكایت جزیره خضرا را این‏گونه نقل می‏كنند:
 شخصی به نام «زین‏الدّین علی بن فضل مازندرانی»، در سال 690 ق. از سرزمین «بربر»، طی سفری به اقیانوس اطلس، سه روز با كشتی در دل آب، حركت می‏كند تا به جزایر روافض (شیعیان) می‏رسد. در آنجا مطلع می‏شود كه جزیره‏ای به نام جزیرة خضرا وجود دارد كه فرزندان حضرت ولی‏عصر(ع) در آنجا زندگی می‏كنند. وی مدت چهل روز در همان محل اسكانش می‏ماند. پس از چهل روز، هفت كشتی حامل مواد غذایی، از جزیره خضرا، به این جزیره می‏آید. ناخدای كشتی، او را با نام و نام پدرش، صدا می‏زند و می‏گوید: «مشخصات تو را به من گفته‏اند و اجازه داده‏اند كه تو را به جزیره خضرا ببرم». آنگاه او را به آنجا می‏برد. پس از شانزده روز دریانوردی، سرانجام به «آب‏های سفید»ی می‏رسند و ناخدا توضیح می‏دهد كه این آب‏ها، مانند «سور بلد» (دیوار شهر) جزیره را در بر گرفته است و كشتی‏های دشمنان، هرگز نمی‏توانند از آنها بگذرند و به بركت وجود حضرت ولی‏عصر(ع) در آن غرق می‏شوند.

 سپس به جزیره خضرا می‏رسد. در آنجا جمعیت انبوهی را با بهترین لباس‏ها و نیكوترین وضع مشاهده می‏كند و شهری بسیار آباد، با درختانی سرسبز و انواع میوه‏ها و بازارهای بسیار و ساختمان‏های مجلل از سنگ‏های شفاف رخام می‏بیند. شخص بزرگواری به نام سیّد شمس‏الدّین كه او را نوة پنجم امام زمان‏(ع) معرفی می‏كنند، مسئول تعلیم، تربیت و اداره جزیره خضرا و نایب خاص حضرت‏(ع) در آن جزیره است. او مستقیماً از امام‏(ع) فرمان می‏گیرد، ولی آن حضرت را نمی‏بیند و تنها، هر صبح جمعه نامه‏ای به خط امام‏(ع) در نقطه معینی گذاشته می‏شود كه در آن، اوامر آن حضرت و آنچه تا یك هفته مورد نیاز خواهد بود، نوشته شده است.
 
علی بن فاضل، مدت هجده روز، در آن جزیره اقامت می‏كند، و از محضر سیّد شمس‏الدّین، استفاده می‏كند و پس از آن، به او دستور می‏رسد كه به وطنش بازگردد. 1
 
علی بن فاضل، آنچه را از سخنان سیّد شمس‏الدّین، استفاده می‏كند در كتابی به نام الفوائد الشّمسیّه گرد می‏آورد و ماجرای تشرف خود را برای تنی چند از عالمان معاصر خویش بازگو می‏كند.

«فضل بن یحیی طیبی»، نویسنده قرن هفتم هجری قمری، در 11 شوال 669 ق، این حكایت را از زبان علی بن فاضل در شهر حلّه می‏شنود و آن را در كتابی با نام جزیرة الخضراء گرد می‏آورد. این كتاب، از سوی عالمان زیر مورد توجه واقع شده است:

 ـ شهید اوّل، آن را به خط خود نوشته، و خط او در خزانه امیرالمؤمنین‏(ع) پیدا شده است.
 ـ محقق كركی، آن را به فارسی برگردانده است.
 ـ علّامه محمّد باقر مجلسی، آن را در بحارالأنوار نقل كرده است.
 ـ شیخ حر عاملی، آن را در كتاب إثبات الهداة درج نموده است.
 ـ وحید بهبهانی، به مضمون آن فتوی داده است.
 ـ بحرالعلوم، در كتاب رجال خویش، آن را مورد استناد قرار داده است.
 ـ قاضی نورالله شوشتری، محافظت بر آن را بر هر مؤمنی لازم داشته است.
 ـ میرزا عبدالله اصفهانی (افندی) آن را در كتاب ریاض‌العلماء نقل كرده است.
 ـ میرزای نوری، آن را در كتاب جنةالمأوی و النجم الثاقب آورده است.
 
البته، حكایتی نیز دربارة محل اقامت امام مهدی‏(ع) از سوی شخصی به نام انباری نقل شده است، ولی به دلیل آنكه وی، آن را از شخصی مجهول نقل كرده است، به همان حكایت پیشین بسنده می‏كنیم.2

 براساس حكایت علی بن فاضل، امام مهدی‏(ع) و فرزندان ایشان، در جزیره خضرا، واقع در اقیانوس اطلس سكونت دارند، و همه ساله، در موسم حج، حج می‏گزارند و پس از زیارت پدران و اجداد طاهرینشان‏(ع) در حجاز، عراق و طوس، مجدداً به این جزیره باز می‏گردند. آن حضرت‏(ع) غالباً در این جزیره اقامت دارند.3
 

 2. دیدگاه مخالفان

 جمعی از عالمان شیعه، حكایت یادشده را كه بر وجود جزیره خضراء به عنوان محل اقامت غالب حضرت امام زمان‏(ع) دلالت می‏كند، دارای اشكال می‏دانند و از آنجا كه دلیل دیگری در دست نیست، وجود چنان جزیره‏ای را نمی‏پذیرند.
 پیش از نقل اشكال‏های وارد بر این حكایت، لازم است اشاره‏ای به سند آن داشته باشیم. علّامه مجلسی در كتاب خود می‏نویسد:

رساله‏ای مشهور به داستان جزیرة خضرا واقع در دریای سفید یافتم. چون این رساله در بردارندة یاد كسانی است كه آن حضرت را دیده‏اند و همچنین در آن مطالب شگفت‏انگیزی وجود دارد دوست دارم آن را در اینجا بیاورم. از آنجا كه این رساله را در اصول (كتاب‏های روایی) معتبر نیافتم برای آن بابی مستقل گشودم و آن را آن‏گونه كه یافتم نقل می‏كنم.4
وی آنگاه به نقل حكایت می‏پردازد. در آغاز حكایت پس از خطبه آغازین چنین آمده است:

در خزانة امیر مؤمنان و سرور اوصیا و حجت پروردگار جهانیان و امام پرهیزكاران، علی بن ابی طالب ـ درود خدا بر او باد ـ متنی به خط شیخ فاضل و دانشمند عامل، فضل بن یحیی بن علی طیبی كوفی ـ قدس الله روحه ـ یافتم كه در آن چنین آمده بود: «... این بندة نیازمند به بخشش خداوند سبحان متعال، فضل بن یحیی بن علی طیبی امامی كوفی كه خدای او را ببخشاید، چنین می‏گویم:...»

فضل بن یحیی در ادامه رساله به واسطه شیخ شمس الدّین بن نجیح حلّی و شیخ جلال الدین عبدالله بن حرام حلی، حكایت جزیره خضرا را از زین‏الدّین علی بن فاضل مازندرانی نقل می‏كند.5

علّامه سیّد جعفر مرتضی عاملی، به بررسی سند این حكایت پرداخته و اشكال‏ها و پرسش‏های متعددی را متوجه آن دانسته است كه در اینجا به مهم‏ترین آنها اشاره می‏كنیم:

1. نخستین پرستش ما دربارة فردی است كه در ابتدای روایت می‏گوید: «در خزانه امیر مؤمنان... علی بن ابی طالب ـ درود خدا بر او باد ـ متنی به خطّ شیخِ فاضل و دانشمند عامل، فضل بن یحیی طیبی یافتم.»

این شخص از نظر ما ناشناخته و اسم و نسب و خصوصیات دیگر او، كاملاً مجهول است. با یك نظر اجمالی به ابتدای روایت می‏فهمیم كه او به طور قطع مجلسی(ره) نیست؛ زیرا ایشان با صراحت فرمودند: «این داستان را از یك رساله دیگر نقل می‏كنم.»

همان‏گونه كه سیّد هاشم بحرانی(ره) (از معاصران مجلسی) در نقل داستان می‏گوید: «بعضی از بزرگان فرموده‏اند كه این حدیث را به خط شیخ فاضل... یافته‏ایم.»6

این جمله هم مانند عبارت مجلسی دلالت ندارد كه بحرانی مستقیماً از راوی شنیده باشد. بر فرض اینكه بپذیریم بحرانی مستقیماً از راوی شنیده است این پرسش مطرح می‏شود كه چگونه بحرانی او را دیده و داستان را بدون واسطه از او شنیده ولی مجلسی او را ندیده است با اینكه بحرانی و مجلسی هر دو، در یك زمان می‏زیسته‏اند. دیگر اینكه به چه علّت مجلسی به نقل از یك رساله متداول بسنده كرده و راجع به نویسنده و صاحب آن تحقیق نكرده است تا حقیقت داستان را از او شفاهاً سؤال كند.

 2. پرسش دوم اینكه چگونه این شخصِ «مجهول» خط طیبی را شناخت و اطمینان یافت كه آنچه را در آن رساله یافته، خط طیبی است. آیا خط طیبی آن‏چنان مشهور و معروف بوده كه حتی این فرد مجهول الحال هم آن را شناخته است؟

 شاید واقع مطلب بر این شخص، مشتبه شده باشد. به این جهت كه مثلاً وقتی كه دیده طیّبی این داستان را روایت می‏كند، فكر كرده لابد كاتب آن هم اوست در صورتی كه بین این دو امر، ملازمه‏ای نیست.

 3. با توجه به این نكته ما مشاهده می‏كنیم كه «علی بن فاضل» (كسی كه در روایت به عنوان «مازندرانی» توصیف می‏شود و بعد خودش را در متن همین روایت، «عراقی» معرفی می‏كند) تلاش زیادی برای اثبات برخی از فضایل به نفع خودش دارد و این نكته از متن گفتارش با سیّد شمس‏الدّین، آنجا كه از ملاقات با امام سخن می‏گوید، به روشنی معلوم می‏شود:

 ای سرورم، من یكی از بندگان مخلص آن حضرت هستم با این همه امام را ندیده‏ام. بعد سیّد شمس الدین به من فرمود: چرا، تو او را دو مرتبه دیده‏ای... .
 و آن دو مرتبه را برایش توضیح می‏دهد.
 
علاوه بر این، همه روایت در صدد اثبات یك فضیلت بی‏نظیر برای اوست و آن اینكه او خدمت كسی رسیده كه دیگران نرسیده‏اند و همچنین درصدد اثبات عنایت و توجه امام به اوست.

 پس وقتی ما این نكات را مورد توجه قرار می‏دهیم و بر آن، این حقیقت را بیفزاییم كه هیچ‌یك از معاصران علی بن فاضل، او را توثیق نكرده و مورد اعتماد ندانسته‏اند و فقط كسانی او را قابل اعتماد دانسته‏اند كه صدها سال پس از او زیسته‏اند و جالب اینكه، دلیل و مستند آنها در اعتماد به او، ظاهراً خود روایت جزیره خضرا است.

 با توجه به این نكات، نتیجه می‏گیریم كه: اطمینان به صحت آنچه او برای ما نقل می‏كند امكان ندارد؛ چون احتمال می‏دهیم اصل قضیه و ریشه داستان، از بافته‏های ذهن اوست كه برای رسیدن به شهرت یا برای نایل شدن به اهداف دیگری آن را ساخته است، همچنان‌كه در طول تاریخ، نمونه‏های آن را مشاهده كرده‏ایم.

 4. از جمله نكاتی كه شك و بدگمانی ما را در خصوص این راوی و داستانش افزایش می‏دهد این است كه معاصران او مانند علّامه حلی ـ رحمه الله ـ و ابن داود، كه در سال 707 ق از تألیف كتاب رجالی خود فراغت یافته بود، و همچنین علمای دیگر، به طور كلی او را نادیده گرفته و هیچ كدام از آنها حتی یك كلمه درباره او سخن نگفته‏اند. با اینكه داستان گران‏بها و بی‏نظیر او، باید آنها را تشویق و تحریك می‏كرد كه به داستان و راوی آن اشاره كنند؛ راوی و داستانش را بستایند و چنین داستانی را به عنوان یكی از دلایل امام و امامت قرار دهند و آن را شایسته نقل در كتاب‏های خود بدانند. وقتی می‏بینیم دانشمندان اسلامی، مطالب و داستان‏های كم‏اهمیت‏تری را در نوشته‏هایشان آورده‏اند، ولی این داستان را نادیده انگاشته‏اند، پی می‏بریم كه شاید آن را دروغ و باطل به حساب آورده‏اند؟ یا آن را نشنیده‏اند؟ و یا اساساً چنین داستانی در زمان آنها ساخته نشده بود؟!

همة این احتمالات وجود دارد و همه آنها، ما را به شك در این داستان و راوی آن فرا می‏خواند. شاید كسی بگوید كه شخصیت‏های برجسته دیگری هم وجود دارند كه نویسندگان معاصر آنها، نامشان را در كتاب‏های رجالی خود نیاورده‏اند و شاید نسبت به این راوی نیز همین مسئله اتفاق افتاده باشد، ولی ما با دقت متوجه می‏شویم كه این پاسخ در حقیقت تلاش بیهوده‏ای است؛ زیرا این چنین شخصیت‏هایی اگر چه در بعضی از كتاب‏های رجالی مطرح نشده‏اند، ولی در كتاب‏های دیگری كه در همان زمان تألیف گردیده، به قلم آمده و مطرح شده‏اند. یا اینكه حداقل، مورد اعتماد بودن آنها با قراین و شواهدی غیر از آنچه خود آنها راجع به خودشان گفته‏اند ثابت شده است، و برخلاف علی بن فاضل، یك داستان منحصر به فرد نداشته‏اند كه كتاب‏های معتبر تاریخ، مانند آن را ثبت و ضبط نكرده باشند.

آری، همین كه معاصران علی بن فاضل، داستان او را نادیده انگاشته‏اند و هیچ گونه خبری از آن نداده‏اند باعث برانگیخته شدن شك و بدگمانی جدّی ما نسبت به او می‏شود.

 5. از جمله نكات جالب توجه اینكه در خود روایت به صراحت آمده است: علی بن فاضل، داستان را از شروع تا پایان، در حضور طیبی و گروهی از علمای حلّه و اطراف آنكه برای زیارت شیخ آمده بودند، توضیح می‏دهد. حال اینكه ما هیچ فردی از این عدّه را پیدا نكردیم كه داستان را بی‏واسطه یا دست‏كم باواسطه نقل كند. در صورتی كه از آنها انتظار می‏رود تا آن را در شهرها و در بین مردم منتشر ساخته باشند و این داستان جالب را نُقل مجالس و محافل كنند؛ زیرا در این حكایت، جایگاه وجود امام زمان‏(ع) و فرزندانش در یك موضع استثنایی و پیچیده تعیین شده است.

 همچنین ما انتظار داشتیم مردم گروه گروه به زیارت قهرمان این كشف عجیب نایل شوند و به او تبرك جویند و تلاش كنند داستان را مستقیماً از خودش بشنوند و در كتاب‏های دیگر ثبت كنند و دانشمندان هم با آوردن نام او و داستانش، در كتاب‏های رجالی و غیررجالی خود، تبرك بجویند، ولی هیچ‌یك از این حوادث رخ نداد و تنها فردی كه آن را نقل كرده، «طیبی كوفی» است. البته این نقل هم توسط فرد ناشناس، در بین اوراقی در میان گنجینه‏ای از كتاب‏ها كشف شده است و عجیب اینكه نویسندة ناشناس داستان هم، به خاطر خط معروف و مشهورش، توسط این مرد ناشناس، شناخته و كشف شده است.7

با توجه به مطالب یاد شده اظهارنظر صریح و قطعی در مورد درستی یا نادرستی حكایت جزیره خضرا مشكل به نظر می‏رسد و بهتر است به جای مخالفت یا موافقت بی‏چون و چرا با این حكایت، علم آن را به خدا بسپاریم و چنان كه پیش از این یادآور شده‏ایم بیشتر به دنبال شناخت وظایف قطعی خود در برابر امام زمان‏(ع) و عمل به آنها بشناسیم؛ زیرا دانستن یا ندانستن محل اقامت امام عصر(ع) و وجود داشتن و وجود نداشتن محلی به نام جزیره خضرا هیچ تأثیری در معرفت ما نسبت به امام زمان نزدیكی با آن حضرت ندارد.8

حسن شجاعی
ماهننامه موعود شماره 86
http://mouood.org/content/view/6668/3/

پی‌نوشت‌ها:

1. به نقل از: ناجی النجار، جزیره خضرا و تحقیقی پیرامون مثلث برمودا، ترجمه و تحقیق علی اكبر مهدی‏پور، چاپ ششم، قم، مؤلف، 1411 ق، صص 52 ـ 54.
2. همان، ص 54.
3. همان.
4. علامه مجلسی، بحارالأنوار، ج 52، ص 159.
5.  همان.
6.  سید هاشم بحرانی، تبصرةالولی، قم، مؤسسة المعارف الاسلامی، 1411 ه . ق، ص 243.
7. دراسة فی علامات الظهور و الجزیرة الخضراء، صص 195 ـ 198، ترجمه به نقل از: ابوالفضل طریقه‏دار، جزیره خضرا، افسانه یا واقعیت، چاپ هفتم، قم، بوستان كتاب، 1382، صص 115 ـ 119.
8.  برای مطالعه بیشتر در موضوع جزیره خضرا ر.ك: علامه مجلسی، همان، ج 52، صص 174 ـ 159؛ علامه نوری، نجم الثاقب، صص 391ـ410؛ جزیرة خضرا و تحقیقی پیرامون مثلث برمودا؛ جزیره خضراء افسانه یا واقعیت؟!؛ غلامرضا نظری، جزیرة خضراء تحریفی در تاریخ شیعه، چاپ اول، قم، طلیعه نور، 1387.


 

 نظر شما  درباره اين مقاله | عمومی , [لينک مطلب]



الف- این وبلاگ به صورت خصوصی اداره می شود وهیچ گونه وابستگی به سازمان یا نهادی ندارد.
ب-کلیه احادیث مندرج در وبلاگ از کتب و سایت های معتبر استخراج شده اند
ج- وجود مطالبی در وبلاگ، به معنای تائید صحت و یا عدم صحت آن مطالب نمی باشد.
د- نقل مطالب از وبلاگ به غیر از مطالب عمومی با یا بدون ذکر منبع آزاد است
.

Copyright  2009 by Onvan. All rights reserved

سخن روز

منع وقت گذاری نسبت به ظهور امام زمان

در روایاتی كه از امامان شیعه رسیده است از هر گونه تعیین وقت ظهور مهدی نهی شده است و به آنان نسبت دروغگویی داده شده است. از زمان ظهور فقط خداوند متعال خبر دارد و كسانی كه به این كار مبادرت كنند هلاك خواهند شد.

از آن جمله ابی بصیر گوید: از امام صادق درباره قائم سئوال كردم جواب داد: وقت گزاران دروغ گفته اند، ما خاندانی هستیم كه وقت گذار نیستیم.

 

دعا و نیایش

اللهم كن لوليك

عظم البلاء

اللهم عرفنى نفسك

صلوات بر امام زمان عليه السلام

الهم ارزقنا توفيق الطاعه

دعا تعقيب نماز صبح

دعاى صبح امام زمان

صلوات ابوالحسن ضراب اصفهانى

الهم انا نشكو اليك



اخبار مهدویت
 

آمار وبلاگ

کل بازدید:
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

 

 

ماه شب چهارده

 آخرین ستاره شب

آخرین منجی

علائم ظهورحضرت مهدی(عج)

غول رسانه ای

فقط خدا

جبهه فرهنگی ضد صهیونیزم

آغازی بر یک پایان

آیین اسلام

کانون شیفتگان  بوشهر

کوثر

گل نرجس

اخبار  آخرالزمان

از محضر استاد تا به خدا

الکتریکال استیودنت

ماه تابان من

مجمع فرهنگی علمدار

محبان

امام مهدی (عج)

انتظار سرخ

بارالها عطر گل

محبان مهدی (عج)

 مردی از سرزمین آفتاب

مسجد مقدس جمکران

بوی پیراهن یوسف

بوی خوش ظهور

بوی ظهور

مسیحیت یهودی

مناظرات ما و یک مسیحی

منتظر

بیا مهدی شب هجران

تا انتهای حضور

تا ظهور

منتظر مهدی (عج)

منتظران مهدی موعود

منتظرین

تویی که نمی شناختمت

جمکران نت

چشم انتظار

منجی

موعود سیاسی

مهدویت و علائم ظهور

چشم انتظاران مهدی (عج)

چند قدم تا وصال یار

حریم یاس

 مهدی فاطمه

مهدی فاطمه سلام

 نسیم ظهور

دانشجویان منتظر امام زمان

در انتظار ظهور آقام

در محضر لاهوتیان

نقد و بررسی مسیحیت

 ترویج فرهنگ  مهدویت

وصال نور

درد دل های منتظر

دریچه‌ای به سوی ملكوت

دلتنگ انتظار

هیام

یا ابا صالح المهدی ادرکنی

یا حجت ابن الحسن العسکری

دین در جهان امروز

راه یافته

روزنامه اینترنتی عصر ظهور

یا حق

یا مهدی ادرکنی

یاران امام مهدی (عج)

ریحانه النبی سلام الله علیها

سلام علی آل یاسین

سینما و صهیونیزم

یاس زهرا(س)

یاس نامه

یاور مهدی (عج)

شقایق های منتظرت

صفحات انتظار

صهیون پژوه

یک دنیا پدر

یوسف زهرا (1)

یوسف زهرا (2)

طاووس بهشت

عاشق مهدی (عج)

عاقبت آن سوار می آید

یوسف یاس

آخرالزمان و مهدویت

تبیان

عدالت خواه امروز عدالت گر فردا

عروج خدایی

عصر موعود
 پاسخگویی