در ادیاندر كتاب «دادتگ» كه از كتب
مقدّسة برهمائیان است، بشارت ظهور منجی چنین آمده است: بعد از آنكه
مسلمانی به هم رسد، در آخرالزّمان و اسلام در میان مسلمانان از ظلم ظالمان
و فسق عالمان و تعدّی حاكمان و ریای زاهدان و بیدیانتی امینان و حسد
حاسدان برطرف شود و به جز نام از آن چیزی نماند و دنیا مملوّ از ظلم و ستم
شود و پادشاهان، ظالم و بیرحم شوند و رعیّت بیانصاف گردند و در تخریب
یكدیگر كوشند و عالم را كفر و ضلالت و فساد بگیرد، دست حق به درآید و
جانشین آخر ممتاطا (محمّد) ظهور كند و مشرق و مغرب عالم را بگیرد و بگردد
همه جا (همة جهان را) و بسیار كسان را بكشد و خلایق را هدایت كند ... و
غیر از حقّ و راستی از كسی قبول نكند.1
در كتاب «باسك» كه از كتب مقدّسة
هندوهاست چنین آمده است: دور دنیا تمام شود به پادشاه عادلی در آخرالزّمان
كه پیشوای ملائكه و پریان و آدمیان باشد و حقّ و راستی با او باشد و آنچه
در دریا و زمینها و كوهها پنهان باشد، همه را به دست آورد و از آسمانها و
زمین و آنچه باشد، خبر دهد و از او بزرگتر كسی به دنیا نیاید.2