تبلیغات 
فتنه را در لغت، امتحان و آزمودن معنا کردهاند.1 این واژه معمولاً درباره آن دسته از امتحاناتی به کار برده میشود که با تلخی و سختی همراه است.2
در «قرآن کریم»، این واژه برای همین معنا،3 بستن راه و بازگرداندن از مسیر حق،4 شرک و کفر،5 افتادن در معاصی و نفاق،6 اشتباه گرفتن و تشخیص ندادن حق از باطل،7 گمراهی،8 کشتار و اسارت،9 تفرقه و اختلاف میان مردم10 و ... به کار رفته است.
حضرت علی(ع)، منشأ فتنهها را چنین بیان نمودهاند:
«همانا از دو خصلت بر شما هراسانم؛ پیروی از هوای نفس و آرزوی طولانی، امّا پیروی از هوای نفس از حق باز میدارد و امّا آرزوی دراز، آخرت را در طاق نسیان مینهد. همانا دنیا، پشتكنان، كوچ كرده و میرود و آخرت، كوچ كرده و به سوی ما میآید و هر كدام را فرزندانی است. پس شما از فرزندان آخرت باشید و از فرزندان دنیا نباشید؛ زیرا امروز كار هست و محاسبه نیست و فردا محاسبه هست و كار نیست و همان فتنهها و آشوبها از هواپرستی آغاز میشود و از احكام بدعت و خود پرداخته، شروع میگردد. در این احكام خود پرداخته با خدا مخالفت میشود و مردانی در عهدهدار شدن آنها، به جای مردانی دیگر مینشینند.
اگر حق خالص در میان بود، اختلاف به چشم نمیخورد و اگر باطل محض در میان بود، بر هیچ خردمندی پوشیده نمیماند؛ لیكن مشتی از حق و مشتی از باطل برگرفته شده و با هم آمیخته گردیده و اینجاست كه شیطان به دوستداران خود چیره میگردد و كسانی رهایی مییابند كه از طرف خداوند، عاقبت نیكی برای آنها رقم خورده باشد.
برای خواندن بقیه مقاله به ادامه مطلب مراجعه فرمایید:
